Tatakau Panya to Automaton Waitress / จักรกลสาวกับขนมปังจ้าวนักรบ

สำนักพิมพ์ : Dexpress
แนวเรื่อง : Action Comedy
จำนวนเล่ม : 4 เล่ม - ยังไม่จบ

เรื่องย่อ : หลังสิ้นสุดสงคราม "รูท รันการ์ด" อดีตนายทหารคนกล้าผู้ได้รับฉายา "หมาป่าสีเงิน" ก็ออกจากราชการมาทำตามความฝัน นั่นคือเปิดร้านขนมปัง แต่เพราะหน้าบาก ตาขวาง กล้ามล่ำ ทำให้ไม่มีลูกค้ากล้ามาเข้าร้านสักคน

ตอนที่จวนล้มละลายนั่นเอง เด็กสาวแสนสวยผมเงินตาแดง นามว่า "อาเว่" ก็มาสมัครเป็นพนักงานพร้อมเสนอตัวช่วยกู้วิกฤติร้าน โดยที่รูทไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคืออดีตหุ่นคู่ใจของเขาสมัยทำสงคราม

เรื่องราวของร้านขนมปังไร้เทียมทานจึงเปิดฉากขึ้น

ความเห็นส่วนตัว : เรื่องใหม่ของคนเขียนโยโรซึยะครับ ก็เลยยังคงเป็นเรื่องราวของการเปิดร้านอะไรสักอย่าง แล้วตัวเจ้าของ & พนักงานร้านเทพเกินคนทั่วไป จนมีฉากแอคชั่นโผล่มาบ่อยๆเช่นเคย

แต่เวทีจะไม่ใช่โลกในยุคปัจจุบันเหมือนเรื่องนั้น แต่จะย้อนไปช่วงหลังสงครามโลกจบใหม่ๆ (จริงๆดูภาพประกอบในเรื่องน่าจะเข้าใจแหละ คงแถวๆยุคเรเนสซองส์) พระเอกเป็นอดีตนักขับหุ่นรบระดับเอสไพลอท แต่เพราะบรรยากาศน่ากลัว ทำให้ร้านขนมปังของเขาที่แม้จะทำอร่อย แต่ก็ไม่มีลูกค้าเลย ไอ้หนุ่มน้อยเพื่อนสนิทต่างวัย ซึ่งเป็นเพื่อนคนแรกและคนเดียวของเขาในเมืองนี้ก็เลยเสนอให้จ้างพนักงานหญิง แล้วให้พระเอกหลบไปอยู่หลังร้านซะ คนจะได้กล้าเข้าร้าน ซึงพระเอกก็เห็นด้วย แต่เปิดรับสมัครมาเป็นอาทิตย์ก็ยังไม่มีใครกล้าโผล่มา จนกระทั่ง ยัยนางเอกนี่แหละครับ

อดีต AI ประจำกันดั้ม(?)ที่เขาขับสมัยสงคราม มาเกิดใหม่เป็นสาวสวย พอสมัครงานเสร็จ วันแรกเธอก็ใส่ชุดเมดทันที แถมยังขออาศัยอยู่ด้วยกันอีกต่างหาก

เมื่อมีสาวสวยมาเป็นพนักงานขาย + ขนมปังที่อร่อยระดับเทพ สภาพการเงินของร้านก็ดีขึ้นทันที แต่ถ้าเรื่องราวมันเอื่อยๆไปแบบนี้ มันจะกลายเป็นเรื่องสายฮีลลิ่งตระกูลเดียวกับ Aria ไปซะเปล่าๆ 555+ ดังนั้นมันก็เลยต้องมีฉากตื่นเต้นเร้าใจกันบ้าง พวกตัวเอกไปพัวพันกับกลุ่มกบฎ(ขอเรียกงี้ละกัน) ที่ไม่พอใจสภาพบ้านเมืองหลังสงคราม จนกระทั่งต้องโชว์เทพกันจนได้

หลังจากนั้นก็ตามสูตร พอโชว์เทพออกไป ฮาเร็มของพระเอกก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากเมดสาวแล้วก็ยังมีซิสเตอร์ พ่วงด้วยโลลิ อาาา นี่แค่เล่ม1นะเนี่ย

อ้อ แอบบอกไว้หน่อยละกัน หัวหน้าหน่วยของพระเอก สมัยที่พระเอกยังประจำอยู่ที่กองทัพก็เป็นผู้หญิงนะ 555+

และก็นั่นล่ะครับ เรื่องนี้เลยเป็นแอคชั่นคอเมดี้ที่อ่านเพลิน อ่านสนุก แถมเรื่องราวทิ้งท้ายในช่วงหลังของแต่ล่ะเล่ม ยังแสดงให้เห็นถึงสเกลของเรื่องที่ค่อนข้างใหญ่อีกต่างหาก หากในอนาคตไม่โดนบก.ตัดจบ(ฮา) น่าจะเป็นเรื่องที่น่าติดตามเลยทีเดียว

ทางด้านสนพ.ไทยก็เหมือนเดิมครับ ราคาของสนพ.นี้โหดกว่าสนพ.อื่นอยู่ ดังนั้นตัดสินใจกันตามสภาพคล่องของกระเป๋าตังละกันนิ
ความน่าสนใจ : 5/5

Life Alive!

สำนักพิมพ์ : Animag / A-Plus
แนวเรื่อง : Love Comedy
จำนวนเล่ม : 4 เล่มจบ

เรื่องย่อ : โรงเรียนเอกชนเซไก เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ซึ่งมีนักเรียนกว่า 7,000 คน คุซุฮาระ โฮคุโตะ เด็กมีปัญหาที่เหล่านักเรียนต่างหวาดกลัวและเรียกขานเขาว่า "รุ่นพี่สวะ" ในวันหนึ่ง รุ่นน้องอย่างรินดะ ไอริ มาขอร้องโฮคุโตะว่า "ช่วยมาเป็นคนรักปลอมให้ฉันได้มั้ยคะ"

ดูเหมือนว่าไอริต้องการจะยืมมือเด็กเกเรอย่างโฮคุโตะเพื่อเอาชนะการเลือกตั้งสมาชิกสภานักเรียนให้ได้ แต่ศัตรูก็คือ "เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงประจำโรงเรียน" ที่มีคะแนนนิยมมหาศาล

มิหนำซ้ำไอริยังเป็นเด็กสาวโดดเดี่ยวที่ถูกคนรอบข้างเรียกว่า "ยัยเด็กจืดจาง" อีกด้วย

"รักนะคะ รุ่นพี่"
"อ้อนแหลไปงั้นใช่มั้ยล่ะ"

มาช่วยสรรค์สร้างให้เด็กสาวโดดเดี่ยวอย่างเธอ กลายเป็นคนที่ได้รับความนิยมของโรงเรียนและขึ้นเป็นประธานนักเรียนให้ได้กันเถอะ

ความเห็นส่วนตัว : เป็นเลิฟคอมในรั้วโรงเรียนที่เอาประชาธิปไตยมาล้อเล่นกันอย่างดุเดือดเผ็ดมันได้หน้าตาเฉยมาก ช่วงต้นเรื่อง ผู้เขียนสับประชาธิปไตย ในการเลือกตั้งประธานนักเรียนผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่มหาศาล (มากกว่าผอ.อีกมั้ง โรงเรียนมันนึกยังไงให้เด็กนักเรียนมานั่งพิจารณางบประมาณของโรงเรียนฟ่ะ) ว่าขอแค่เป็นคนมีชื่อเสียง โผล่หน้าไปให้ผู้คนรู้จักหน่อย ก็สามารถชนะเลือกตั้งได้แล้ว ยกตัวอย่างเช่น แม้จะเป็นนักการเมืองที่มีฝีมือในการบริหารสูงส่งแค่ไหน ถ้าไม่พรีเซ็นต์ตัวเอง เวลาเลือกตั้งก็อาจจะแพ้ให้มือสมัครเล่นอย่างดารา นักร้อง บลาๆๆ ที่หันมาเล่นการเมืองทั้งๆที่ไม่รู้จัดการบริหารอะไรเลยก็ได้

อ้อ ตัวอย่างนี่ คนเขียนมันยกเองนะ ประเด็นละเอียดอ่อนแบบนี้ ผมไม่เมคหรอก

ทำให้ในเรื่อง นางเอกผู้เป็นเด็กจืดจางประจำโรงเรียน เลยต้องพยายามทำให้ตัวเองเป็นที่รู้จักก่อน และทางเลือกของเธอก็คือยืมมือคนที่มีชื่อเสีย(ง)ที่สุดในโรงเรียนอย่างพระเอกนั่นเอง ถ้าพวกเธอเล่นละครต่อหน้าคนอื่นๆว่าเป็นแฟนกันล่ะก็ ยัยนางเอกจะต้องพลอยเป็นที่รู้จักไปด้วยแน่ เนื่องจากชื่อเสีย(ง)ของพระเอกมันโด่งดังสุดๆ ไม่แพ้ไอดอลประจำโรงเรียนอย่างเจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะวีรกรรม "ฆ่าหมี" ของเจ้าพระเอกมัน 555+

หลังจากนางเอกเริ่มเป็นที่รู้จักแล้ว ช่วงหาเสียงก็ประกาศนโยบายที่เล่นกับจิตวิทยามาหาเสียง เอาปมด้อยของตัวเองมาเป็นอาวุธเพื่อให้ได้คะแนนเสียง บลาๆๆ เรียกว่าผู้เขียนมีวิธีเล่นกับช่องโหว่ในจิตใจของคน ประยุกต์เข้าหาประชาธิปไตย เพื่อใช้ประโยชน์ได้ละเอียดดีมาก จนชักสงสัยแล้วว่า ก่อนแกจะมาเขียนนิยาย แกเคยเป็นเลขาฯนักการเมืองนิสัยไม่ดีที่ไหนมาก่อนรึเปล่าฟ่ะ วางหมากแยบยลเกินไปล่ะ

คอนเซ้ปของเรื่องก็จะประมาณนี้ครับ ส่วนดราม่าซับซ้อนในครอบครัวของแต่ล่ะฝ่าย ขอข้ามล่ะกัน ไม่งั้นไม่ต้องอ่านกันพอดี 555+

ทางด้านคาแรคเตอร์ พระเอกจะเหมือนเจ้าโคดากะแห่งไร้เพื่อนไม่มีผิด คือนักเลงหน้าโฉด ฝีมือการต่อยตีก็มี เพียงแค่เหลือบมอง แม้แต่เด็กร้องไห้ก็ยังต้องน้ำลายฟูมปาก(!!) แต่จริงๆแล้วใจดี ทำกับข้าวเก่ง ชอบขนมหวานๆ ชอบอ่านการ์ตูนเด็กผู้หญิง จนมีสกิลปากเสี่ยวๆ เข้าขั้นน้ำเน่า แต่กระชากใจสาวได้เป็นอย่างดี

น้องสาว(ไม่แท้)ของพระเอก เป็นยัยตี2หน้า อยู่โรงเรียนจะวางมาดเป็นนักเรียนดีเด่น ผลการเรียนดี มารยาทเยี่ยม แต่พออยู่กับบ้านปุบ จะกลายเป็นยัยตัวขี้เกียจที่ไม่ยอมทำอะไร นั่งเล่นเกมบ้าง ออดอ้อนพี่ชายบ้าง แน่นอนว่าเป็นบราค่อน แต่เพราะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ ดังนั้นก็เลยเซฟฟฟ (เรอะ)

นางเอก เป็นเด็กจืดจางเมื่อเทียบกับพี่สาวผู้เป็นไอดอลประจำโรงเรียน ส่งผลให้มักจะโดนแกล้งอยู่เป็นประจำ แต่เธอก็อดทนเรื่อยมาก มีความพยายามสูง เกลียดการพ่ายแพ้มาก ปัจจุบันมีเป้าหมายอยู่ที่การเอาชนะพี่สาวให้ได้

พี่สาวของนางเอก เป็นไอดอลประจำโรงเรียน มีสาวกนับพัน แถมยังเป็นประธานนักเรียน มีฮาคิราชา(?) ปรากฎตัวที่ไหน ผู้คนที่นั่นจะเชื่อฟังที่เธอพูดตลอด สกิลในการควบคุมฝูงชนเลเวล max พรั่งพร้อมด้วยความสามารถที่ทำให้ยืนอยู่เหนือผู้อื่นได้สบายๆ

เพื่อนสนิทของนางเอก เป็นยัยเตี้ยมากความสามารถ เคยลงสมัครเป็นประธานนักเรียนมาก่อน แล้วก็พ่ายแพ้ต่อฮาคิราชาไปราบคาบ ตั้งใจจะแก้มือ แต่ตัวเองรู้ตัวเองดีว่าเอาชนะไม่ได้ เลยหันมาซัพพอร์ตนางเอกแทน

น้องสาว(แท้ๆ)ของพระเอก เป็นตัวละครลับ ขออุบไว้ล่ะกัน

พูดแล้วเรื่องนี้ ถ้าอ่านแบบไม่คิดอะไรมันก็โอเคอยู่นะ อ่านได้เรื่อยๆดี แต่ถ้าคิดขึ้นมาแล้ว มันก็เป็นอีกเรื่องนึง ไม่ว่าจะเป็นสายการเมืองฮาร์ดคอร์ เจอบทบรรยายที่ถ้าคิดไปไกลหน่อย อาจจะไปถึงจุดที่เข้าใจว่าคนเขียนเสียดสีประชาธิปไตยก็เป็นได้ (ต้องใช้สกิลเลเวลสูงหน่อยนะ) ซึ่งคนแบบนั้นก็มีอยู่จริงนะ เจ้าของหนังสือที่ไอซ์คุงยืมมานี่ มันเป็นแบบนั้นแหละ มันก็เลยโยนเล่มนี้ให้มิตรสหายคนอื่นๆไปเลย บอกว่าใครอยากได้เอาไปเลย เหอๆ

หรือสำหรับพวกที่ชอบเสพเนื้อเรื่อง อ่านแล้วอาจจะเจอจุดไม่สมเหตุสมผลเต็มไปหมดเลยก็ได้ อย่างเพื่อนนางเอก รู้จักกับนางเอกมาตั้งแต่เด็ก ก็ควรจะต้องรู้จักพี่สาวนางเอกด้วย สนิทไม่สนิทอีกเรื่องนึง แต่มันต้องเห็นหน้าค่าตากันมาบ้างแหละ แต่ในเรื่องมันเดินเรื่องเหมือนไม่รู้จักกันมาก่อน

หรือไม่ก็ พี่สาวกับตัวนางเอกเองนั่นแหละ บทบรรยาย และการแสดงออกโดยรวม ยัยพี่สาวเหมือนจะรักน้องมาก แต่ฝ่ายน้องน่ะ เพราะพี่สมบูรณ์แบบเกินไปเลยอึดอัด อันนี้ปกติอยู่นะ แต่ในประเด็นที่ยัยน้อง (ก็นางเอกน่ะแหละ) ถูกเพื่อนร่วมชั้นกลั่นแกล้ง(แกล้งแบบคนญี่ปุ่นนะ แกล้งจริงจังอะ) ถูกนินทาว่าร้ายในเวบบอร์ดของโรงเรียน บลาๆๆ คุณพี่สาวผู้เป็นประธานนักเรียน เป็นไอดอลประจำโรงเรียน แถมยังมีสาวกกว่าครึ่งของจำนวนนักเรียนทั้งโรงเรียน กลับไม่ทำอะไรเลยไม่พอ ไอ้บรรดาคนที่เข้าไปแกล้งน่ะ รู้ทั้งรู้ว่า พี่สาวเค้า VIP ระดับไหน ยังกล้าที่จะพร้อมใจกันแกล้งอีก มันผิดปกติเกินไปนะ จริงมั้ยล่ะ เหมือนเราๆ รู้ว่านายคนนั้นมีพ่อเป็นนักการเมืองชื่อดัง มีแม่เป็นเจ้าของกิจการระดับประเทศ บลาๆๆ เราจะกล้าเข้าไปหาเรื่องเขาเหรอ ระดับ VIP มันต่างกันเกิ๊นนน

และจุดอื่นอีกมากมาย ที่ทำให้รู้สึกว่ามันไม่ค่อยสมเหตุสมผล ดังนั้นก็บอกไว้เลย ว่าใครเป็นสายการเมืองฮาร์ดคอร์ หรือเป็นพวกอ่านนิยายจะอ่านจริงๆจังๆ หรืออยากเสพเนื้อเรื่อง จะไม่เหมาะกับเรื่องนี้นะ แต่ถ้าอ่านสบายๆ เสพตัวละคร เสพเซอร์วิสเป็นหลัก ก็พอได้อยู่ มีคาแรคเตอร์ที่น่าจะโดนใจคนส่วนใหญ่อยู่หลายตัวเลย
ความน่าสนใจ : 2/5

Netoge no Yome wa Onnanoko ja Nai to Omotta / ถามหน่อยครับ คิดว่าเจ้าสาวผมในเกมออนไลน์เป็นผู้หญิงจริงรึเปล่า

สำนักพิมพ์ : Animag / A-Plus
แนวเรื่อง : Love Comedy
จำนวนเล่ม : 10 เล่ม - ยังไม่จบ

เรื่องย่อ : ขอแต่งงานกับตัวละครหญิงในเกมออนไลน์...........เสียใจด้วย ตัวจริงเค้าเป็นผู้ชายจ้า

ฮิเดกิ เด็กหนุ่มผู้เก็บซ่อนประวัติศาสตร์อันดำมืดนั้นเอาไว้ถูกขอแต่งงานจากตัวละครหญิงในเกมออนไลน์ ประวัติศาสตร์อันดำมืดนั้นจะซ้ำรอยงั้นเหรอ ทั้งที่เขากังวลเช่นนั้น แต่อาโกะซึ่งกลายเป็นเจ้าสาวในเกมออนไลน์ก็เป็นเด็กผู้หญิงจริงๆเสียนี่

ทว่า เธอกลับเป็นพวกแยกแยะความเป็นจริงกับเกมออนไลน์ไม่ได้ ซะอย่างงั้นล่ะ

"อรุณสวัสดิ์รูเซียน"
ยะ...หยุดนะ มันน่าอาย อย่าเอาชื่อตัวละครมาเรียกในชีวิตจริงนะ

ถึงจะอยู่ต่อหน้าคนอื่น เธอก็เรียกเขาด้วยชื่อในเกมไม่หยุด แถมยังเกาะติดสามี(ในเกมออนไลน์)ไม่ห่างอีกต่างหาก เพื่อ "ปรับความคิด" ของอาโกะผู้แสนอันตรายและสวยจนน่าเสียดายฮิเดกิกับเหล่าเพื่อนพ้องในกิลด์ (แถมยังเป็นสาวงาม) จึงต้องทำอะไรสักอย่าง

และชีวิตประจำวันแสนสนุกสนานซึ่งน่าเสียดายที่ไม่เท่ากับชีวิตเกมออนไลน์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

ความเห็นส่วนตัว : Netoge no Yome wa Onnanoko ja Nai to Omotta หรือ Netgame no Yome wa Onnanoko ja Nai to Omotta นั้น เอาจริงๆ ก่อนงานหนังสือรอบนี้จะเริ่ม ผมเพิ่งอ่านเล่ม2ไปได้ราวๆครึ่งนึงนะเนี่ย พอเห็นมีขายในงานหนังสือด้วยก็รู้สึกประมาณว่า อ้าว มี LC ในไทยด้วยเหรอ 555+

เรื่องนี้เป็นแนวเกมออนไลน์.........จะบอกแบบนี้ก็ไม่ถูกมั้ง เพราะเกมออนไลน์ในเรื่องมันไม่ได้ถูกใช้ให้เป็นเวทีของการผจญภัย ซึ่งผู้เล่น log out ไม่ได้ แถมตัวเกมยังไม่ได้มีอิทธิพลต่อโลกจริง หรือถูกควบคุมด้วยซุปเปอร์คอมพิวเตอร์กับ AI ระดับพระกาฬอะไรทั้งนั้น เป็นเพียงเกมออนไลน์ธรรมดา เนื้อหาสาระที่ผู้เขียนต้องการจะถ่ายทอดมันไปอยู่ที่เหล่าเพลเยอร์หมดเลย

หรือถ้าให้พูดก็คือ ให้นึกถึง Ro ยุครุ่งเรืองแล้วกัน (ใครเกิดไม่ทันก็พยายามจินตนาการหน่อย) เพลเยอร์ที่เล่นแทบจะมีชีวิตที่2กันในเกมเลย ไม่ได้สักแต่เก็บเวล ตีมอน ล่าของ PvP กิลวอกันอย่างเดียว แต่จะมีการเดินเล่นกันในเมือง นั่งแชทกันทั้งวี่ทั้งวัน กดอีโมฯเล่นกันระหว่างคุยอีกต่างหาก สนิทกันไปสนิทกันมา บางคนแต่งงานกัน มีลูกกันจนถึงทุกวันนี้ก็จากเกมออนไลน์ หรือคนเก่งกันคนอ่อนก็เป็นเพื่อนกันได้ แถมคนเก่งไปช่วยคนอ่อนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็มี แค่เดินผ่านแล้วเห็นเขาลำบากก็เข้าไปช่วย บลาๆๆ เป็นยุคสมัยที่การเล่นเกมออนไลน์ มีอะไรๆมากไปกว่าการวิ่งทำเควสเก็บเลเวลตัวใครตัวมัน

ในเรื่องนี้ก็เช่นกัน พระเอกเป็นเพลเยอร์ธรรมดา แต่ดันมีแผลใจเพราะไปหลงรักกระเทยออนไลน์ (หมายถึงพวกที่เล่นตัวละครผิดเพศ แล้วดันแอ็คติ้งให้คนเข้าใจผิดอีก เช่นผู้ชายเล่นตัวหญิง แล้วพูดคะ ขา ทำตัวมุ้งมิ้ง) มันก็เลยกลายเป็นคนที่มีมุมมองแบบแบ่งแยกความเป็นจริงกับในเกมออกจากกันชัดเจน อะไรที่เป็นในเกมคือใครเกม อะไรที่อยู่ในโลกจริงก็คือโลกจริง ตัดขาดกันไปเลย

ส่วนตัวละครอื่นในเรื่องก็มาตามสูตรครับ นางเอกเป็นสาวที่เข้ามาจีบพระเอกในเกมออนไลน์ แม้พระเอกจะปฏิเสธเพราะมีแผลใจ เธอก็ยังตามตื้อจนสำเร็จ แถมวันมีตติ้ง พอแสดงตัวให้พระเอกตกใจว่าเธอเป็นผู้หญิงจริงๆแล้ว เธอก็เข้าไปติดหนึบ ทำตัวเหมือนในเกมอีกต่างหาก เหตุผลก็เพราะเธอเป็นพวกที่แยกแยะโลกจริงกับโลกออนไลน์ไม่ได้ จะเอามาปนกันมั่วไปหมด (อาการป่วยมากเลยแฮะ) ซึ่งก็นับว่าโชคดีล่ะมั้ง ที่พระเอกมันเป็นคนดี ถ้าเจอผู้ชายไม่ดีขึ้นมานี่ ยัยนางเอกสงสัยจะ mind break ไปแล้ว 555+ อ้อ คาแรคเตอร์นางเอกไม่หมดแค่นี้นะ เธอยังเป็นฮิกกี้แบบอ่อนๆ ไม่ชอบมาโรงเรียน เป็นคนไม่มีเพื่อน พ่วงด้วยยันเดเระยังไม่พอ ยังเกลียดเรียลจูเข้าไส้ มีนิสัยด้านมืด บลาๆๆ เรียกว่าใส่ไว้ให้เยอะ จะได้มีดราม่าให้เล่นหลายๆเล่มเรอะ

คาแรคเตอร์นอกนั้นก็อย่างที่เห็น มียัยเรียลจูที่เอาแต่ด่าโอตาคุ ทั้งๆที่ตัวเองก็แอบเป็นโอตาคุ แถมยังอาการหนักซะด้วย วันมีตติ้งเลยงานเข้าไป กับ ยัยเทพทรู ที่เล่นเกมด้วยการเติมเงินเป็นหลัก ใช้เงินราวกับบ้านเป็นบ่อน้ำมัน เป็นหัวหน้ากิลของกิลที่มีกันแค่ 4 คน (แก๊งตัวเอก) แต่ตัวเองคนเดียวกับพลังของเงินตราก็พากิลให้มีแรงกิ้งสูงกว่ากิลที่ตั้งหน้าตั้งตาเล่นกันเลือดตาแทบกระเด็น เป็นสุดยอดเทพทรูที่เห็นกันเกลื่อนกลาดในเกมออนไลน์สมัยนี้

แต่แม้จะมีสาวๆหลายคน ก็แน่นอนว่าสงครามกองอวยจะไม่เกิด เพราะเรื่องนี้มันล็อคนางเอกไว้ตั้งแต่ต้น แถมดราม่าส่วนใหญ่ก็จะวนเวียนอยู่กับความสุดโต่งของคู่พระนาง ที่คนนึงแบ่งแยกโลกจริงกับโลกออนไลน์ไว้ชัดเจนเกินไป อีกคนนึงก็แบ่งแยกไม่ได้เลยสักกะนิด การเดินเรื่องหลักๆก็เลยอยู่ตรงนี้ แต่เนื้อเรื่องดันอ่อนไปหน่อยยังไงชอบกล อ่านแล้วรู้สึกอย่างงั้นจริงๆนะ หรือเพราะตัวละครมันสุดโต่งเกินไปเลยไม่อินหว่า

รวมๆก็เลยเป็นเลิฟคอมที่แหวกแนวดีนะครับ ไม่ใช่รั้วโรงเรียนฮาเร็มตามมาตรฐาน แล้วก็แม้จะมีเกมออนไลน์เป็นส่วนประกอบหลัก ก็เป็นแค่เกมธรรมดา ไม่ได้ log out ไม่ได้ตามสูตรพื้นฐานอีกเช่นเดียวกัน หากมีประสบการณ์ เคยสัมผัสกับเกมออนไลน์ในยุครุ่งเรืองมาก่อนก็น่าจะระลึกความหลังในระหว่างที่อ่านกันได้พอสมควร แต่ยังไงก็คิดว่าไม่น่าจะถูกใจเด็กสมัยนี้เท่าไหร่นะ

อ้อ แล้วก็ปกเล่ม3กับปกเล่ม8 พิมพ์ในไทยจะมีปัญหาอะไรรึเปล่านะ คงไม่มั้ง เพราะถ้าให้พูดแล้ว นอกจากเล่ม1กับ7 มันก็ได้ลุ้นทุกปกเลย 555+ อุฮิ กระตุ้นต่อมอยากรู้อยากเห็นของเด็กหื่นแล้วจากไปดื้อๆ
ความน่าสนใจ : 4/5

Nareru! SE / กรรมกรไอที ชีวิตนี้ต้องสตรอง!

สำนักพิมพ์ : Animag / A-Plus
แนวเรื่อง : Drama
จำนวนเล่ม : 14 เล่ม - ยังไม่จบ

เรื่องย่อ : ซากุระซากะ โคเฮ หนุ่มออฟฟิศหน้าใหม่เพิ่งเรียนจบผ่านการหางานอย่างยากลำบากจนเข้าบริษัทพัฒนาระบบแห่งหนึ่งจนได้ แต่ผู้รับผิดชอบการอบรมของเขา มุโรมิ ริกกะ กลับเป็นผู้หญิงที่ดูยังไงก็อายุแค่หลักสิบ แถมยังเป็นพวกบ้างานสุดยอด!?

โคเฮต้องต่อสู้กับภาระงานภายใต้การควบคุมของเธอผู้มีงานยุ่งมาก และไม่ใจดีเลยสักนิด บางครั้งก็ถูกชี้แนะอย่างเข้มงวด บางครั้งก็ถูกปล่อยปละละเลย แถมเพราะประธานบริษัทไปรับงานมาโดยไม่ดูว่าพนักงานไม่พอ โคเฮจึงโดนจับให้รับผิดชอบงานจริงในทันทีทันใด

เรื่องราวตลกชวนหัวที่สะท้อนความจริงอันโหดร้ายของชีวิตวิศวกรระบบมาถึงแล้ว

ความเห็นส่วนตัว : ปกเหมือนเลิฟคอม ชื่อไทยเหมือนซีรีย์เกาหลี แต่จริงๆแล้วเนื้อหาดราม่าแบบโคตรน่าสงสารพระเอกเลยนะครับ 555+

เริ่มจากเด็กมหาลัยสายชิวที่หาได้ทั่วไป พอจบใหม่ๆ ก็พยายามวิ่งหางานทำ แต่ก็ไม่มีบริษัทไหนรับ (เป็นคนทั่วไปแบบที่มองไปทางไหนก็เจอ ผลการเรียนธรรมดา ประสบการณ์ทำงานไม่มี ไม่มีความสามารถโดดเด่นอะไร มันก็แบบนี้ล่ะนะ) เวลาผ่านไปจนเพื่อนร่วมรุ่นได้งานกันไปหมดล่ะ ตัวเองก็เริ่มร้อนรน จนถึงขั้นสมัครงานมั่วแหลก ไม่ตรงสายตัวเองก็เอา บริษัทโนเนมก็เอา ขอให้มีงานไว้ก่อน

สุดท้ายเลยมาได้บริษัทสาย IT ไร้ชื่อเสียงเรียงนามแห่งหนึ่ง ที่ประธานบริษัทก็ให้อารมณ์แบบไอ้เหม่งหัวบาร์โค้ด ที่ชุ่ยมาก ทำงานมั่วซั้ว เวลาปัญหาเกิด เอะอะอะไรก็โยนให้พนักงานซวยตลอด เพื่อนร่วมงานก็มีแต่ซอมบี้ที่โต้รุ่งเพราะแก้บั้คเอย ทำระบบคอมพิวเตอร์เอย ไหนจะหัวหน้าโดยตรงของตัวเองก็เป็นโลลิที่อายุเป็นปริศนา บ้างาน แถมสกิลในการสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นต่ำเตี้ยเรี่ยดินตามสไตล์อัจฉริยะสาย IT อีก

ชีวิตอันแสนจะน่าสงสารที่เหล่าพนักงานสาย IT ทั้งหลายเข้าใจพระเอกมันแน่นอนก็เลยเริ่มขึ้นด้วยประการละฉะนี้ละครับ เอ้า อะไรที่เสียบปลั๊กได้ ก็โยนให้ IT ซ่อมได้ใช่มั้ย 555+

ซึ่งจุดที่สนุกก็คือ พระเอกมันเป็นพวกไม่ยอมแพ้ครับ แม้สกิลตัวเองจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แม้จะโดนโยนงานที่เยอะอย่างกับภูเขา พร้อมกำหนดเดทไลน์ "เย็นนี้นะ" หรือโดนโยนงานที่ตัวเองไม่เข้าใจเลยแม้แต่เศษเสี้ยว มันก็ยังกัดฟันสู้ชีวิตไป อ่านแล้วเห็นความพยายามในการฝ่าฟันอุปสรรคเลย

คาแรคเตอร์อื่นๆเองก็ลงตัวมาก นางเอกแม้จะมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นไม่เก่ง แต่ถ้าเป็นเรื่องงานแล้ว พอปรับตัวกับการสอนงานพระเอกได้ เธอก็ถ่ายทอดความเป็นหัวหน้าในประเภท Leader ออกมาได้เป็นอย่างดี แม้จะสั่งงานลูกน้อง แต่ก็ดูแลลูกน้องด้วย เช่นให้ทำงานอะไร พอลูกน้องพลาดมา ตัวเองก็ออกหน้ารับ มีครบทั้งพระเดชและพระคุณ แบบอย่างของหัวหน้าที่ลูกน้องนึกจะเกลียดก็เกลียดไม่ลง (ส่วนไอ้ประธานบริษัทก็ Boss ไงล่ะ 555+ แถมยังเป็น Boss ที่แย่ด้วย นอกจากสร้างปัญหา โยนภาระให้ลูกน้องแล้ว ตัวเองไม่เคยทำอะไรให้สมเป็นหัวหน้าเลยสักอย่าง สั่งงานลูกน้องไปแบบไม่เคลียร์ พอลูกน้องผิดพลาด ตัวเองก็โยนความผิดไปเลย เป็นบุคคลประเภทที่ ถ้าชีวิตจริงเป็นหัวหน้าใคร สงสัยลูกน้องจะพยายามหลีกหนีกันหมดแหงๆ)

ส่วนนางรอง....ก็อยากจะเรียกแบบนั้นนะ เพราะบทในเล่มแรกมันชวนให้คิดแบบนั้น แต่ LN เรื่องนี้ออกไปหลักสิบเล่มแล้ว เธอยังไม่ได้ขึ้นปกเลยอะ 555+ นางรองเลยน่าจะเป็นอีกคนมากกว่าที่คาแรคเตอร์ตรงข้ามกับนางเอก ทั้งรูปลักษณ์และนิสัย อืม เอาเถอะ ยัยนั่นยังไม่มีบทในเล่ม1 ข้ามไปก่อน พูดถึงคนนี้ก่อน ว่าเธอก็เป็นคาแรคเตอร์ประเภทเหม่ง...เอ๊ย หน้าผากกว้าง...เอ๊ย พี่สาวใจดี บุคคลผู้มีความสามารถในการฮีลลิ่งพระเอกเพียงหนึ่งเดียวในบริษัท คอยช่วยเหลือพระเอกอยู่เรื่อยๆ แถมยังมีสกิลรอบด้านอีกต่างหาก (คุณเธอทำได้ทุกอย่างจริงๆนะ 555+ ระบบไฟในบริษัทเสีย เธอยังซ่อมสายไฟได้เลยอะ หรือเป็นสกิลพื้นฐานของพวก IT อยู่แล้วหว่า)

ส่วนประธานอันนี้พูดไปแล้ว ข้ามไปที่รุ่นพี่อีกคนล่ะกัน รายนี้โดดเด่นกับบทบาทโนบิตะคุงมาก เข้าฉากทีไร จะมาพร้อมงานกองเท่าภูเขา แล้วขอให้พระเอกช่วยทำตลอด ขนาดบางครั้งเป็นงานนอกเหนือความรับผิดชอบของพระเอก หรืองานในวันหยุด มันยังขอให้พระเอกช่วยทำเลย แน่นอนว่าโอฟรี ไม่มีค่าแรง...อืมมม ตอนอ่านไม่รู้สึกอะไร แต่พอมาเขียนบล็อคแล้วเพิ่งรู้สึกตัวแฮะ คาแรคเตอร์แบบไอ้รุ่นพี่นี่ก็แย่มากเลยนี่หว่า

เรียกว่าถ้าเป็นคนในวัยทำงาน หรือคนที่ใกล้จะสัมผัสชีวิตของวัยทำงาน อ่านแล้วน่าจะถูกใจกันล่ะครับ สะท้อนชีวิตจริงออกมาเป๊ะมาก จะแตกต่างก็แค่...ทำไมที่ทำงานตรูไม่มีสาวน่ารักๆบ้างฟ่ะ อย่างน้อยๆเป็นอาหารตาก็ยังดี 555+

ทางด้านสนพ.ไทยก็ตามปกติของสนพ.นี้ครับ การแปลก็ใช้ได้ หรือเพราะผมไม่มีความรู้ด้านคอมหว่า เอาเป็นว่า ทั่วไปใช้ได้นะ ส่วนประโยคที่เป็นศัพท์เทคนิค ถกเถียงกันแบบศัพท์คอมมาตรึม อันนี้ผมไม่รู้อะ ราคาไม่แพงด้วย ถ้ามีเงินเหลือแล้วไม่รู้จะซื้ออะไร ผมแนะนำเรื่องนี้เลย
ความน่าสนใจ : 5/5

Shiinamachi-Senpai no Anzenbi / วันปลอดภัยของเจ้าหญิงยามราตรี

สำนักพิมพ์ : Luckpim
แนวเรื่อง : Action Fantasy
จำนวนเล่ม : 4 เล่มจบ

เรื่องย่อ : "วันนี้เป็นวันปลอดภัยน่ะค่ะ ช่วยมาที่ห้องฉันทีสิคะ"

ผม ซากุราดะมอน จิโร่ จู่ๆก็ถูกคณะกรรมการห้องสมุด รุ่นพี่ชีนะมาจิ บอกเรื่องใจกล้าแบบนั้นออกมา และเมื่อผมที่เต็มไปด้วยความคาดหวังในอกมุ่งไปยัง "ห้องผู้ดูแลนาฬิกา" ที่รุ่นพี่อาศัย.........รุ่นพี่ก็นอนจมกองเลือดอยู่ จากนั้น เรื่องราวก็มุ่งไปยังทิศทางที่เกินความคาดหมายอย่างรวดเร็ว

คนร้ายคือคนที่อยู่ใกล้ๆตัวผม?
อะไรคือความลับของรุ่นพี่?
และสายเลือดกับอดีตที่ผมปกปิดเอาไว้ไม่บอกใครคืออะไร

ผลงานการต่อสู้ด้วยพลังพิเศษที่ยิ่งใหญ่ในรั้วโรงเรียนโดยเคนจิ ไซโต้ X CARNELIAN กำลังเปิดม่านอย่างงดงาม เหล่าหญิงสาวที่ทั้งสวยงามและน่าพิศวงจะดำเนินเรื่องราวที่ไม่เคยมีมาก่อน

ตอนนั้นผมไม่นึกไม่ฝันเลย ว่านั่นจะเป็นวันที่ชีวิตของผมจบลง

ความเห็นส่วนตัว : เรื่องใหม่ของคนเขียน ร้อยเรื่องเล่าลำดับที่ 101 ครับ และถ้าจำไม่ผิด น่าจะเขียนเรื่องนี้ต่อจากเรื่อง 101 เลยมั้ง พล็อตก็เลยไม่แตกต่างกันมากเท่าไหร่

ถูกต้องครับ เรื่องนี้เลยยังเป็นเรื่องที่มีความเกี่ยวข้องกับ "เรื่องเล่า" อยู่ และก็แน่นอนว่าเป็นแนวต่อสู้กันด้วยพลังเหนือธรรมชาติเช่นเคย โดยเรื่องก็มีอยู่ว่า สิ่งมีชีวิตประเภทหนึ่งเรียกว่า "ลอร์ด" จะมีพลังพิเศษอยู่ประมาณ 5 แบบแตกต่างกันไป (ลอร์ดแต่ละคน พลังไม่เหมือนกันด้วย) โดยพลังพิเศษนั้น ลอร์ด สามารถมอบมันให้กับคนอื่นๆได้ เพื่อให้คนๆนั้นกลายมาเป็น "ไนท์" ต่อสู้ร่วมไปกับลอร์ด โดยมีเป้าหมายคือการทำให้ "เรื่องราว" ของลอร์ดคนนั้นเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งเรื่องราวของลอร์ดจะเป็นเหมือนชะตาชีวิต ลอร์ดไม่สามารถฝืนเรื่องราวของตัวเองได้ และเรื่องราวนั้นจะปรากฎขึ้นมาเรื่อยๆในรูปแบบของบทกลอนคำใบ้ในหัวของลอร์ด

อนึ่ง การมอบพลังให้ไนท์นั้น ลอร์ดจะเลือกมีไนท์กี่คนก็ได้ ลอร์ดบางคนจะเก็บพลังพิเศษไว้กับตัว 4 อย่าง และมอบพลังอย่างนึงให้ไนท์ ต่อสู้แบบจับคู่2คน หรือจะทำแบบกลุ่มพระเอกก็ได้ คือลอร์ดมอบพลังให้ไนท์ 4 คน คนล่ะอย่าง กลายเป็นทีม 5 คน

ในส่วนของการเดินเรื่องนั้น ปกติแล้วแอคชั่นแฟนตาซีจะเดินเรื่องคู่ไปกับเลิฟคอมคลายเครียด ซึ่งเรื่องนี้ก็ทำแบบนั้น เพียงแต่มันไม่เน้นเลิฟคอมอะสิครับ แต่ไปเน้นสืบสวนแทน ออกมาเป็นนิยายที่เปิดเรื่องแบบเลิฟคอม แล้วเข้าสู่แนวสืบสวนไปซะเฉยๆ ก่อนจะตบท้ายด้วยแอคชั่นแฟนตาซี เหตุผลก็เพราะ พระเอกมันถูกฆ่าตั้งแต่ต้นเรื่องเลยครับ 555+ แต่มันไม่ตาย มันก็เลยสืบหาคนฆ่ามัน กลายเป็นโxนันคุงซะอย่างงั้น สวมแว่นแฟชั่นเหมือนกันอีกต่างหาก ซึ่งก็นับว่า มันเป็น LN ที่แปลกใหม่ดีล่ะนะ

พูดรวมๆแล้วก็เลยคิดว่าเรื่องนี้มันใช้ได้เลยครับ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจู่ๆถึงถูกตัดจบที่ 4 เล่ม (เรื่องนี้ไม่ได้อ่านยุ่นอะ) ดังนั้นแต่ละคนคงต้องตัดสินใจกันเอาเองละครับ ว่าจะตามอ่านดีมั้ย หรือจะมองว่ามันโดนตัดจบแต่เนิ่นๆแบบนี้ ไม่อ่านดีกว่า
ความน่าสนใจ : 4/5